“แท้จริงเราเป็นกรรมสิทธิของพระองค์ และเราจะกลับไปหาพระองค์”

ฉันทำได้เพียงสวดมนต์
แต่ระเบิดลูกแล้วลูกเล่า
ได้ทำลายดวงตา แขนขาและเอกลักษณ์ไปเสียสิ้น
เลือดพี่น้องของฉันเป็นสีแดง เป็นเลือดสีเดียวกันกับฉัน สีเดียวกับพวกมัน
เจ้าของระเบิดแสยะยิ้มอย่างพึงใจ

มะลิดอกแล้วดอกเล่าร่วงโรย เหลือเพียงลำต้นที่ฉีกขาดกระจุยกระจาย แต่กลิ่นยังกำจรจรุงอยู่ในราตรี
ต้นมะกอกถูกขุดรากถอนโคน เหลือเพียงดินที่แตกระแหง
แต่ไม่นานเมล็ดของมันจะแทงทะลุอากาศ
รอเพียงฤดูวสันต์มาเยือนเท่านั้น

นกกระจอกบินหนีไปฝั่งยิวแล้ว
วันนี้เด็กเด็กของเราไม่ได้ไปโรงเรียน
มัสยิดเงียบเหงา เสียงอาซานเศร้าสร้อยกว่าที่เคย
ที่โรงพยาบาลเต็มไปด้วยผู้หญิงเด็กและคนชรา
คนหนุ่มต่างออกจากบ้านชูปืนขึ้นด้วยความโกรธแค้น
พวกเขาลุกฮือขึ้นแล้ว

http://www.thaipoetsociety.com/index.php?topic=368.0