Skip to content

จดหมายจากรอมฎอนถึงประชาชาติ
จดหมายจากรอมฎอนถึงประชาชาติ...
     สันติแด่พวกท่าน...ประชาชาติของร่อซูลผู้สูงส่ง
ขอยืนยันอีกครั้งว่าพวกท่านคือผู้ได้รับความเมตตาอย่างเหลือเกิน
ผู้ทรงเมตตายิ่งได้ส่งฉันมาเพื่อเป็นข้อยืนยันในเรื่องนี้
และขอสาบานด้วยผู้ทรงส่งฉันมา...

เป็นไปได้หรือที่พวกท่านจะไม่เคยได้ยิน
เรื่องราวของชนกลุ่มหนึ่งก่อนหน้าพวกท่าน
ผู้ไม่เคยปล่อยฉันให้ผ่านไปอย่างไร้ประโยชน์แม้สักชั่วขณะของลมหายใจ
หลายครั้งที่ศึกสงครามมาประชิดพวกเขาในขณะที่ฉันยังไม่จากไป
พวกเขาก็อาศัยพลังในตัวฉันเป็นที่หล่อเลี้ยงความเข้มแข็ง และการยืนหยัด
ครั้นถึงกลางคืน...พวกเขากลับก้มศีรษะลงแนบพื้นดิน และร่ำไห้
ราวไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่เขาปรารถนา

 

ด้วยคุณลักษณะของพวกเขานี้
รัฐอิสลามถูกสถาปนาขึ้นบนหน้าแผ่นดิน และแผ่ขยายออกไปกว้างไกล
มิใช่พวกท่านหรอกหรือ ที่พวกเขาเรียกว่า 'ลูกหลาน'?
มิใช่พวกท่านหรอกหรือ ที่เรียกพวกเขาว่า 'บรรพบุรุษ'?
และมิใช่พวกท่านหรอกหรือ
ที่มีคัมภีร์เล่มเดียวกับที่พวกเขาใช้ในการสถาปนาอาณาจักรอันยิ่งใหญ่ขึ้นอยู่ในมือ?
หากแล้วทำไมสภาพของพวกท่านจึงแตกต่างพวกเขามากมายนัก?

 

หรือพวกท่านไม่เห็น...
สีแดงที่แต้มบนผ้าพันแผลของน้องชายแห่งบัยตุลมุก็อดดิส
หรือพวกท่านไม่ได้ยิน...
เสียงหวีดร้องของพี่สาวจากเมโสโปเตเมีย
หรือพวกท่านไม่รับรู้...
ความทุกข์ยากแสนสาหัสของญาติพี่น้อง ณ ดินแดนคุรอซาน

 

 

โอ้ประชาชาติของร่อซูลผู้เป็นที่รักยิ่งของฉัน! ท่านยังนอนหลับสนิทในยามค่ำคืนได้อย่างไร?

 
ไม่ใช่เพื่อความหิว...ที่ฉันถูกส่งมา
ไม่ใช่เพื่อการอดนอน...ที่ฉันถูกส่งมา
ไม่ใช่แม้แต่เพื่อความทรมานทุกข์ยาก...ที่ฉันถูกส่งมา
หากเพื่อความใกล้ชิดระหว่างพวกท่านกับเจ้าของชีวิต...ฉันจึงถูกส่งมา
เพื่อการขัดเกลาตัวของท่านจากโรคภัยของดุนยา...ฉันจึงถูกส่งมา
และเพื่อเป็นความเมตตาแก่พวกท่านและโลกใบนี้...ฉันจึงถูกส่งมา
ในตัวของฉันจึงมีทั้งความดีงาม...ความสงบ...และพลัง!
 
แล้วพวกท่านจะผ่านฉันไปอย่างผู้ประสบผลกำไรได้อย่างไร
หากไม่มีสักวินาทีหนึ่งในตัวฉัน
ที่ทำให้ท่านได้หวนระลึกถึงความทุกข์ยากของพี่น้องร่วมประชาชาติ
และไม่มีสักขณะจิตหนึ่ง
ที่พวกท่านจะคิดใช้พลังที่มีอยู่ในตัวฉันเพื่อกอบกู้ประชาชาตินี้จากความตกต่ำ
 ผ่านฉันไปแล้ว...
กลุ่มชนจำนวนน้อยนิด ณ บ่อน้ำบัดรฺกับชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่แผ่นดินไม่อาจลืมเลือน
ผ่านฉันไปแล้ว...
ร่อซูลผู้เป็นความเมตตาแก่โลกใบนี้และผู้คนของท่าน
กับการพิชิตเมืองที่พวกท่านเคยต้องหลบหนีออกมา
ผ่านฉันไปแล้ว...
กองทัพของศอลาฮุดดีน ผู้นำมัสยิดอัลอักซอกลับมาสู่ร่มเงาอันร่มเย็นของอิสลามอีกครั้ง
ผ่านฉันไปทั้งนั้นแล้ว...
เรื่องราวของการพิชิต และชัยชนะอันน่าจดจำ
ของประชาชาติที่ดียิ่งซึ่งถูกอุบัติขึ้นเพื่อมนุษยชาติทั้งมวล
และฉันเชื่อว่าเรื่องราวอันงดงามยิ่งใหญ่เช่นนั้นจะต้องผ่านมายังโลกใบนี้อีก
มันไม่ใช่คำทำนาย...หากเป็นคำสัญญา!
อาจไม่ใช่วันนี้...ปีนี้...หรือชีวิตนี้ของพวกท่าน ที่สิ่งซึ่งถูกสัญญาไว้จะเป็นจริงขึ้น
หากอย่างน้อย...ด้วยวันนี้ ปีนี้ และชีวิตนี้ของพวกท่านนี่แหละที่จะเป็นส่วนหนึ่งของการกลับมา
...เป็นการกลับมาของสิ่งหนึ่งที่ไม่ใช่แค่พวกท่านที่รอคอย...หากเป็นโลกนี้ทั้งใบ

     คนหนุ่มสาวบางส่วนกำลังลุกขึ้น
จิ๊กซอว์ทั้งหลายเริ่มตื่น และเคลื่อนตัว เพื่อรอเวลามาบรรจบรวมเป็นภาพอันยิ่งใหญ่
อูฐนำคาราวานที่เคยหลุบศีรษะหลบพายุทะเลทรายเริ่มเงยหน้าขึ้น และย่างเท้า
ขอท่านอย่าเป็นคนหนึ่งที่รีรอ และละเลย จนตกขบวนเลย
ผ่านฉันในปีนี้...พวกท่านอาจยังร้องไห้ และเจ็บล้า
ขอเพียงแต่จงร้องไห้ให้พร้อมเพรียงกัน
อย่าเป็นเช่นที่แล้วมา ที่บางส่วนร้องไห้ ขณะอีกบางส่วนหัวเราะ
แล้ววันที่พวกท่านจะยิ้มแย้มอย่างพร้อมเพรียงกันย่อมจะเดินทางมาถึง
ฉันถูกส่งมายังโลกนี้เพื่อแจ้งข่าวดีปีแล้วปีเล่า
ผ่านสภาพของประชาชาติพวกท่านทั้งยามที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกร และตกต่ำอ่อนแอ
หากไม่ว่าในสภาพไหน...ฉันยังคงเป็นข่าวดี
ดังนั้นอย่าปล่อยให้ฉันผ่านไปโดยไร้ประโยชน์
ทั้งต่อตัวท่านเอง และพี่น้องร่วมประชาชาติของท่าน
เมื่อท่านไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าจะได้อยู่พบฉันอีกครั้งหรือไม่
ฉันขอยืนยันอีกครั้ง และอีกครั้ง ว่าพวกท่านเป็นผู้ได้รับเมตตาอย่างเหลือเกิน
การมาถึงของฉันคือข้อยืนยันในเรื่องนี้
คนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้ละเลยความดีงามในตัวฉันที่จะทำให้เขาใกล้ชิดเจ้าของชีวิตมากขึ้น
คนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้ละเลยความสงบในตัวฉัน
ที่จะทำให้เขาขัดเกลาตัวเองจากโรคภัยของดุนยา
และคนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้ละเลยพลังในตัวฉัน
ที่จะทำให้ความยิ่งใหญ่ของประชาชาตินี้กลับมา
มันไม่ใช่คำทำนาย หากเป็นคำสัญญา!

ด้วยรักและอิสลาม
'รอมฎอน
 

Top